داشتم فکر می کردم هر قدر از آدم ها تنفر دارم، به همان اندازه نسبت به گیاهان و درختان علاقه نشان می دهم. به یاد دیالوگی در فیلمی افتادم که نامش در خاطرم نیست؛ یکی از بزرگترین خلافکاران نیویورک در حالی که برای پرنده ها غذا می داد، به دوستش می گفت، «می دانی چرا بر عکس آدم ها از حیوانات خوشم می آید؟ چون صحبت نمی کنند».
من هم فکر کردم، اگر جای او بودم به جای جان هر آدمیزاد، یک درخت می کاشتم، تا «هوا تازه شود».
برچسب: تا هوا تازه شود,
نویسنده: مانی پارسامنش